EugeniuszBodo

Eugeniusz Bodo, właściwie Bohdan Eugeniusz Junod, urodził się 28 grudnia 1899 roku w Genewie. Jego ojciec był szwajcarskim inżynierem, a mama, Jadwiga, pochodziła z Polski. Przez całe życie zachował szwajcarskie obywatelstwo, ale jego domem stała się Polska.

Ojciec prowadził w Łodzi teatr i kino „Urania”. To tam kilkuletni chłopiec po raz pierwszy wyszedł na scenę — jako „dziesięcioletni kowboj Bodo”. Pseudonim wziął od zdrobnienia swojego imienia.

W 1921 roku zadebiutował w słynnym warszawskim kabarecie Qui Pro Quo. Występował też w Morskim Oku i Cyruliku Warszawskim — śpiewał, tańczył, grał role komediowe i romantyczne, a publiczność go uwielbiała.

Piosenki „Umówiłem się z nią na dziewiątą” i „Już taki jestem zimny drań” nuciła cała Polska. Był wzorem elegancji — reklamował krawaty, kapelusze, garnitury i czekoladki. Był też abstynentem, co w kabaretowym świecie budziło zdziwienie.

Nieodłącznym towarzyszem był jego dog arlekin Sambo, prezent od mamy, który grał w kilku filmach i wchodził z panem do każdej kawiarni. Gdy ktoś się go bał, Bodo żartował, że Sambo zjadł już dziś kilku gości na śniadanie. Pod koniec lat 30. otworzył przy ulicy Foksal kawiarnię Café Bodo.

W 1938 roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi. Zmarł 7 października 1943 roku. Jego filmy i piosenki wciąż bawią, a jego historia doczekała się serialu i książek.