0Złożono 0 kwiatów

MariaSkłodowska-Curie

1867 – 1934

„Dwa Noble i dwa odkryte pierwiastki — jeden z nich nazwany na cześć ojczyzny.”

66lat życia
2Nagrody Nobla
2odkryte pierwiastki
5języków

Data urodzenia: 7 listopada 1867
Data śmierci: 4 lipca 1934
Miejsce spoczynku: Panteon w Paryżu
Ostatnia aktualizacja: 14 września 2026

Życiorys

Urodzona: Warszawa, ul. Freta 16, 7 listopada 1867
Dziedzina: fizyka i chemia
Znana z: odkrycie polonu i radu, badania promieniotwórczości
Osiągnięcie: Nagrody Nobla w 1903 (fizyka) i 1911 (chemia)
Pierwsza: kobieta z Noblem i pierwsza profesor Sorbony
Wykształcenie: gimnazjum ze złotym medalem, Uniwersytet Latający, Sorbona
Języki: polski, rosyjski, niemiecki, angielski, francuski

Freta 16
Maria Skłodowska urodziła się 7 listopada 1867 roku w Warszawie, w domu przy ulicy Freta 16, gdzie jej mama prowadziła szkołę dla dziewcząt. Była najmłodszym z pięciorga dzieci. Ojciec, Władysław, uczył matematyki i fizyki i to on zaraził córkę ciekawością świata. Mama zmarła, gdy Maria miała dziesięć lat.
Złoty medal i Uniwersytet Latający
W 1883 roku ukończyła gimnazjum ze złotym medalem, ale kobiety nie mogły wtedy studiować na warszawskich uczelniach. Uczyła się więc na tajnych kursach nazywanych Uniwersytetem Latającym.
Z siostrą Bronisławą zawarła umowę: Bronisława wyjedzie studiować medycynę do Paryża, a Maria będzie ją utrzymywać, pracując jako guwernantka — a potem siostra pomoże jej. Przez trzy lata uczyła dzieci w majątku w Szczukach, a po godzinach potajemnie uczyła też czytać dzieci ze wsi.
Siostry zawarły umowę: najpierw jedna studiuje, a druga pracuje — potem odwrotnie.
Sorbona
Jesienią 1891 roku wyjechała do Paryża i zaczęła studia na Sorbonie. Żyła bardzo skromnie, ale w 1893 roku zdobyła licencjat z fizyki z pierwszą lokatą, a rok później z matematyki. W 1895 roku wyszła za fizyka Piotra Curie; w 1897 roku urodziła się ich córka Irena.
Polon i rad
Badała tajemnicze promienie odkryte przez Becquerela i to ona nazwała to zjawisko promieniotwórczością. W 1898 roku razem z mężem odkryli dwa nowe pierwiastki: polon, nazwany na cześć Polski, i rad. W 1903 roku obroniła doktorat i otrzymała, wspólnie z Piotrem Curie i Henrim Becquerelem, Nagrodę Nobla z fizyki.
W 1904 roku urodziła się jej druga córka, Ewa. Po śmierci męża objęła jego katedrę i w listopadzie 1906 roku wygłosiła pierwszy wykład jako pierwsza kobieta profesor Sorbony. W 1911 roku samodzielnie otrzymała drugą Nagrodę Nobla — z chemii.
„Małe Curie”
W 1914 roku powstał Instytut Radowy w Paryżu. W czasie wojny zorganizowała ruchome aparaty rentgenowskie, nazywane „małymi Curie”, sama zrobiła prawo jazdy na ciężarówki i razem z córką Ireną szkoliła radiologów. Dwukrotnie jeździła do Stanów Zjednoczonych, skąd przywiozła gram radu — drugi przeznaczyła dla Instytutu Radowego w Warszawie, otwartego w 1932 roku.
Mówiła pięcioma językami i przez lata korespondowała z Albertem Einsteinem. Zmarła 4 lipca 1934 roku we Francji. Od 1995 roku spoczywa w paryskim Panteonie, a w jej rodzinnym domu przy Freta działa muzeum. Córka Irena również otrzymała Nagrodę Nobla.