AleksanderŻabczyński

Aleksander Żabczyński urodził się 24 lipca 1900 roku w Warszawie. Jego ojciec był wysokim oficerem, później generałem Wojska Polskiego. Aleksander wybrał jednak scenę: uczył się w warszawskiej szkole dramatycznej Niny Niovilli, a jesienią 1922 roku trafił do słynnej Reduty.

Grał w Reducie, w Teatrze im. Bogusławskiego, w Teatrze Polskim i Małym. Szybko okazało się, że ma wszystko, czego potrzebuje amant: urodę, elegancję, dobry głos i poczucie humoru. Przyjaciele mówili na niego „Al”, „Żaba” albo „Darek”.

W 1938 roku zagrał śpiewającego Stefana Frankiewicza w komedii muzycznej „Zapomniana melodia”, a także w „Kobietach nad przepaścią” i „Królowej przedmieścia”. Był najpopularniejszym amantem przedwojennego polskiego kina — uwielbiany przez publiczność, zawsze otoczony tłumem wielbicielek.

Po wojnie nie grał już w filmach, ale wrócił do teatru. W Teatrze Klasycznym zagrał m.in. w komedii „Kobieta we mgle”, która doczekała się ponad stu przedstawień. Do końca życia był związany z Teatrem Polskim. Zmarł 31 maja 1958 roku w Warszawie, w wieku 57 lat. Spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.