0Złożono 0 kwiatów

StanisławMarusarz

1913 – 1993

„Tatrzański orzeł — najdłuższe skoki w Lahti i skocznia, która nosi jego imię.”

80lat życia
95 mrekord świata w Planicy (1935)
21tytułów mistrza Polski

Data urodzenia: 18 czerwca 1913
Data śmierci: 29 października 1993
Miejsce spoczynku: Cmentarz Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem
Ostatnia aktualizacja: 15 września 2026

Życiorys

Urodzony: Zakopane, 18 czerwca 1913
Dyscyplina: skoki narciarskie, narciarstwo alpejskie i klasyczne
Przydomek: tatrzański orzeł
Znany z: srebra mistrzostw świata w Lahti (1938) i rekordu świata w Planicy (1935)
Igrzyska: 1932, 1936, 1948, 1952
Skocznia jego imienia: Wielka Krokiew w Zakopanem

Góral z Zakopanego
Stanisław Marusarz urodził się 18 czerwca 1913 roku w Zakopanem w góralskiej rodzinie Heleny i Jana. Na nartach stał od dziecka, a sportem zajął się na poważnie jako dziesięciolatek. Jego siostra Helena też była znakomitą narciarką.
Skoczek i alpejczyk
Skakał, zjeżdżał, biegał — był wszechstronny jak niewielu. 21 razy zdobywał tytuł mistrza Polski: w skokach, zjeździe, kombinacji i w sztafetach biegowych. W marcu 1935 roku w Planicy skoczył 95 metrów i ustanowił rekord świata.
Lahti 1938
Na mistrzostwach świata w Lahti w 1938 roku skakał najdalej ze wszystkich — 66 i 67 metrów. Sędziowie ocenili jednak styl Norwega Asbjørna Ruuda wyżej i Marusarz zdobył srebro, przegrywając o włos. Kibice nazywali go moralnym mistrzem świata, a w plebiscycie „Przeglądu Sportowego” uznano go za najlepszego sportowca Polski 1938 roku.
W Lahti skakał najdalej ze wszystkich — i przegrał złoto o włos.
Cztery igrzyska
Wystąpił na czterech zimowych igrzyskach olimpijskich: w 1932, 1936, 1948 i 1952 roku. Najlepiej spisał się w Garmisch-Partenkirchen, gdzie był piąty w skokach. W 1956 roku otwierał olimpijski konkurs skoków.
Wielka Krokiew
Po zakończeniu kariery zarządzał zakopiańskimi skoczniami. W 1966 roku, jako 53-latek, oddał pokazowe skoki na Wielkiej Krokwi — w garniturze i pod krawatem. Zmarł 29 października 1993 roku w Zakopanem, w wieku 80 lat. Spoczywa na Pęksowym Brzyzku, a Wielka Krokiew od końca lat 80. nosi jego imię.