ZbigniewCybulski

Zbigniew Cybulski urodził się 3 listopada 1927 roku w Kniażem na Pokuciu, na terenie dzisiejszej Ukrainy. Miał młodszego brata Antoniego. W czasie wojny był rozdzielony z rodzicami — mieszkał u babci w Kołomyi, a potem w Grójcu. Wojenne niedożywienie zostawiło mu kłopoty ze wzrokiem — stąd okulary, z którymi się nie rozstawał.

Po wojnie zamieszkał na Dolnym Śląsku i w 1947 roku zdał maturę w Dzierżoniowie. W Krakowie zaczął studia w akademii handlowej, potem przeniósł się na dziennikarstwo, aż w końcu trafił do szkoły aktorskiej, którą ukończył w 1953 roku.

Zadebiutował w gdańskim Teatrze Wybrzeże w „Intrydze i miłości” Schillera. W 1954 roku współtworzył z Bogumiłem Kobielą studencki teatr Bim-Bom — był jego kierownikiem artystycznym, reżyserem, autorem tekstów i duszą tej legendarnej sceny.

Zagrał w „Pociągu”, w „Do widzenia, do jutra”, do którego współtworzył dialogi, w „Jak być kochaną” i w „Salcie”. W „Rękopisie znalezionym w Saragossie” wystąpił jako Alfons van Worden — w jedynej roli kostiumowej i jedynej bez okularów. Grał też w warszawskim Teatrze Ateneum i w kabarecie Wagabunda.

W 1960 roku ożenił się z Elżbietą Chwalibóg — wesele odbyło się w kaszubskim Chmielnie — a rok później urodził się ich syn Maciej. Zmarł 8 stycznia 1967 roku we Wrocławiu, w wieku 39 lat, po zaledwie czternastu latach kariery. W 1996 roku czytelnicy magazynu „Film” uznali go za najlepszego aktora w historii polskiego kina.