AgnieszkaOsiecka

1936 – 1997

„Napisała piosenki, które Polska śpiewa, często nie pamiętając, że to jej słowa.”

Zdjęcie 1: Agnieszka Osiecka
  • 60lat życia
  • ok. 2000tekstów piosenek
  • 166piosenek dla STS
  • 500+utworów Radiowego Studia Piosenki
Data urodzenia
9 października 1936
Data śmierci
7 marca 1997
Ostatnia aktualizacja
14 września 2026

Życiorys

Urodzona
Warszawa, 9 października 1936
Zawód
poetka, autorka tekstów piosenek, pisarka
Znana z
„Małgośka”, „Niech żyje bal”, „Okularnicy”
Wykształcenie
dziennikarstwo (UW) i reżyseria filmowa (Łódź)
Scena
Studencki Teatr Satyryków, 1954–1972
Miejsce
Saska Kępa — ten sam dom przez całe życie
Języki
niemiecki, rosyjski, angielski, francuski
  1. Dom na Saskiej Kępie

    Agnieszka Osiecka urodziła się 9 października 1936 roku w Warszawie. Pierwsze lata spędziła między Zakopanem, gdzie pracowali jej rodzice, a warszawską Saską Kępą. Z tą dzielnicą związała się na całe życie — mieszkała w tym samym domu przy ulicy Dąbrowieckiej i znała tu niemal każdą kawiarnię.

    Z domu wyniosła miłość do książek i języków. Mówiła po niemiecku, rosyjsku, angielsku i francusku, a literaturę czytała w oryginale. Dziennik zaczęła pisać jako dziewięciolatka i prowadziła go przez całe życie — jego kolejne tomy ukazują się dziś drukiem.

    Dziennik zaczęła pisać jako dziewięciolatka i prowadziła go przez całe życie.
  2. Dziennikarka, która została poetką

    Po liceum na Saskiej Kępie studiowała dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim, a potem reżyserię w łódzkiej szkole filmowej, gdzie nakręciła etiudę według opowiadania Sławomira Mrożka. Już jako studentka publikowała reportaże i felietony w prasie.

    Wspominała, że w trakcie studiów filmowych zrozumiała, że reżyserką nie będzie — bo coraz więcej czasu zabierało jej pisanie piosenek. Ta decyzja okazała się jedną z najszczęśliwszych w historii polskiej piosenki.

  3. STS i Radiowe Studio Piosenki

    Od 1954 roku przez niemal dwadzieścia lat była związana ze Studenckim Teatrem Satyryków, dla którego napisała 166 piosenek. W 1963 roku „Piosenka o okularnikach” zdobyła pierwszą nagrodę na pierwszym festiwalu w Opolu.

    W tym samym roku razem z Janem Borkowskim zaczęła prowadzić w Polskim Radiu Radiowe Studio Piosenki, w którym przez siedem lat powstało ponad pięćset utworów. Napisany przez nią musical „Niech no tylko zakwitną jabłonie” z 1964 roku stał się największym przebojem teatralnym dekady.

  4. Około dwóch tysięcy piosenek

    W sumie napisała około dwóch tysięcy tekstów piosenek. Śpiewali je m.in. Maryla Rodowicz, Krystyna Janda i Violetta Villas, a muzykę pisali Seweryn Krajewski, Katarzyna Gärtner, Adam Sławiński i wielu innych. W 1973 roku jej piosenki, w tym „Małgośka”, triumfowały na festiwalu w Sopocie.

    Pisała też wiersze — wydała siedem tomików — prozę, wspomnienia, sztuki teatralne, słuchowiska i książki dla dzieci. Przekładała piosenki Bułata Okudżawy, a pod koniec życia współtworzyła Teatr Atelier w Sopocie i napisała libretto opery dla dzieci „Pan Marimba”. Jest też autorką jednego z najsłynniejszych haseł reklamowych w Polsce.

    Potrafiła w kilku wersach opowiedzieć o tęsknocie, miłości i przemijaniu.
  5. Pamięć

    Zmarła 7 marca 1997 roku w Warszawie. Jej imię nosi Teatr Atelier w Sopocie i studio koncertowe Programu III Polskiego Radia, a na Saskiej Kępie stoi pomnik, który przedstawia ją przy stoliku z rozrzuconymi kartkami.

    Jej archiwum przechowuje Biblioteka Narodowa. Kolejne pokolenia wykonawców odkrywają jej teksty na konkursach i festiwalach jej imienia, a piosenki takie jak „Niech żyje bal” czy „Małgośka” wciąż śpiewa cała Polska.

Twórczość i pasje

  • Małgośka

    przebój Maryli Rodowicz z tekstem Osieckiej

  • Niech żyje bal

    piosenka z muzyką Seweryna Krajewskiego, śpiewana przez Marylę Rodowicz

  • Okularnicy

    piosenka z czasów Studenckiego Teatru Satyryków

  • Niech no tylko zakwitną jabłonie

    musical, wielki sukces teatralny lat 60.

  • Studencki Teatr Satyryków

    wieloletnia współpraca jako autorka tekstów

  • Felietony i proza

    pisała także do prasy i wydawała książki

Wstęga życia

1936 – 1997 · 60 lat

  1. 1936

    rok urodzin

    urodziny w Warszawie

  2. 1945

    ok. 9 lat

    zaczyna pisać dziennik, który prowadzi przez całe życie

  3. 1952

    ok. 16 lat

    studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim

  4. 1954

    ok. 18 lat

    początek współpracy ze Studenckim Teatrem Satyryków

  5. 1957

    ok. 21 lat

    studia reżyserii w łódzkiej szkole filmowej

  6. 1963

    ok. 27 lat

    pierwsza nagroda w Opolu i Radiowe Studio Piosenki

  7. 1964

    ok. 28 lat

    musical „Niech no tylko zakwitną jabłonie”

  8. 1973

    ok. 37 lat

    „Małgośka” i festiwalowy triumf w Sopocie; narodziny córki Agaty

  9. 1984

    ok. 48 lat

    „Niech żyje bal”

  10. 1993

    ok. 57 lat

    nagroda literacka za książkę „Rozmowy w tańcu”

  11. 1994

    ok. 58 lat

    współtworzy Teatr Atelier w Sopocie

  12. 1997

    w wieku 60 lat

    umiera 7 marca w Warszawie

Po odejściu

  • 2007 — pomnik na Saskiej Kępie
  • 2013 — pierwszy tom „Dzienników” i monety NBP z jej wizerunkiem

Galeria

Zdjęcie 1: Agnieszka Osiecka

Źródła zdjęć

  1. Zdjęcie 1: fot. Marek Holzman / Wikimedia Commons, domena publiczna

Wspomnienia

Nie ma jeszcze wpisów. Możesz zostawić pierwszy poniżej.

Zostaw wspomnienie

Wpis pojawi się publicznie, gdy tylko zostanie sprawdzony. E-mail jest opcjonalny i nie jest publikowany.

Pamięć o Twoich bliskich też może mieć swoje miejsce — dusznik z kodem QR przy grobie. Poznaj dusznik