AndrzejMunk

1921 – 1961

„Reżyser, który patrzył na historię z przymrużeniem oka — i nauczył kina całe pokolenie.”

Zdjęcie 1: Andrzej Munk
  • 39lat życia
  • 4pełnometrażowe filmy fabularne
  • 1965od tego roku nagroda jego imienia
Data urodzenia
16 października 1921
Data śmierci
20 września 1961
Miejsce spoczynku
Cmentarz Wojskowy na Powązkach w Warszawie
Ostatnia aktualizacja
14 września 2026

Życiorys

Urodzony
Kraków, 16 października 1921
Zawód
reżyser, scenarzysta, operator, pedagog
Wykształcenie
szkoła filmowa w Łodzi — reżyseria i zdjęcia
Znany z
„Eroica”, „Zezowate szczęście”, „Człowiek na torze”, „Pasażerka”
Nurt
polska szkoła filmowa
Uczniowie
Roman Polański, Jerzy Skolimowski, Krzysztof Zanussi
  1. Kraków i Łódź

    Andrzej Munk urodził się 16 października 1921 roku w Krakowie. Po wojnie trafił do łódzkiej szkoły filmowej i w 1951 roku skończył ją z dwoma dyplomami — z reżyserii i ze sztuki operatorskiej. To podwójne wykształcenie widać w jego filmach: każdy kadr jest w nich przemyślany.

  2. Dokumenty

    Zaczynał jako operator Polskiej Kroniki Filmowej, a potem reżyser w Wytwórni Filmów Dokumentalnych. Kręcił filmy o ludziach pracy i o mieście, m.in. „Niedzielny poranek” i „Spacerek staromiejski”. W „Błękitnym krzyżu” opowiedział o ratownikach górskich z Tatr, łącząc dokument z fabułą.

  3. Człowiek na torze i Eroica

    W 1956 roku nakręcił „Człowieka na torze” — historię starego maszynisty, opowiedzianą z trzech różnych punktów widzenia. Rok później powstała „Eroica”, film w dwóch częściach, który z ironią i czułością przyglądał się polskiemu bohaterstwu. Munk stał się jednym z twórców polskiej szkoły filmowej.

    Patrzył na wielką historię oczami zwykłego człowieka — z ironią, ale zawsze z czułością.
  4. Zezowate szczęście

    W 1960 roku zrealizował „Zezowate szczęście” z Bogumiłem Kobielą — gorzką komedię o człowieku, który przez całe życie próbuje dopasować się do czasów. Pracował też nad „Pasażerką”, filmem o pamięci wojny. Nie zdążył go ukończyć; dokończył go jego przyjaciel Witold Lesiewicz i w 1963 roku film trafił do kin.

  5. Nauczyciel

    Od 1957 roku uczył w szkole filmowej w Łodzi. Jego studentami byli m.in. Roman Polański, Jerzy Skolimowski, Janusz Majewski i Krzysztof Zanussi. Zmarł 20 września 1961 roku, w wieku 39 lat. Od 1965 roku przyznawana jest Nagroda im. Andrzeja Munka za najlepszy debiut — otrzymali ją m.in. Skolimowski i Krzysztof Kieślowski.

Twórczość i pasje

  • Człowiek na torze

    film fabularny (1956)

  • Eroica

    film w dwóch częściach (1957)

  • Zezowate szczęście

    gorzka komedia z Bogumiłem Kobielą (1960)

  • Pasażerka

    film dokończony przez Witolda Lesiewicza (1963)

  • Błękitny krzyż

    opowieść o ratownikach tatrzańskich (1955)

  • Spacerek staromiejski

    krótki film dokumentalny (1958)

Wstęga życia

1921 – 1961 · 39 lat

  1. 1921

    rok urodzin

    urodziny w Krakowie

  2. 1951

    ok. 30 lat

    dyplom szkoły filmowej w Łodzi

  3. 1951

    ok. 30 lat

    operator Polskiej Kroniki Filmowej

  4. 1954

    ok. 33 lata

    dokument „Gwiazdy muszą płonąć”

  5. 1955

    ok. 34 lata

    „Błękitny krzyż” i „Niedzielny poranek”

  6. 1956

    ok. 35 lat

    „Człowiek na torze”

  7. 1957

    ok. 36 lat

    „Eroica”; zaczyna uczyć w łódzkiej szkole filmowej

  8. 1958

    ok. 37 lat

    „Spacerek staromiejski”

  9. 1959

    ok. 38 lat

    Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

  10. 1960

    ok. 39 lat

    „Zezowate szczęście”

  11. 1961

    w wieku 39 lat

    umiera 20 września

Po odejściu

  • 1963 — premiera „Pasażerki”, dokończonej przez Witolda Lesiewicza
  • 1965 — pierwsza Nagroda im. Andrzeja Munka

Galeria

Zdjęcie 1: Andrzej Munk

Źródła zdjęć

  1. Zdjęcie 1: autor nieznany / Wikimedia Commons, domena publiczna

Wspomnienia

Nie dodano jeszcze zatwierdzonych wpisów. Możesz zostawić pierwszy wpis powyżej.

Zostaw wspomnienie

Wpis pojawi się publicznie po spokojnej moderacji. E-mail jest opcjonalny i nie jest publikowany.