BronisławMalinowski

Bronisław Malinowski urodził się 4 czerwca 1951 roku w Nowem nad Wisłą. Jego mama, Irena, pochodziła ze Szkocji, a ojciec, Anastazy, po wojnie wrócił do Polski z żołnierskiej tułaczki. Dzieciństwo spędził na Kociewiu i w okolicach Grudziądza — chodził do szkół w Buśni i w Warlubiu.

Po podstawówce uczył się w Grudziądzu, najpierw w szkole zawodowej, a potem wieczorowo w technikum samochodowym. Już wtedy wiedział, że najlepiej czuje się na bieżni.

Na igrzyskach w Montrealu w 1976 roku zdobył srebrny medal, ustanawiając rekord Polski — 8:09,11. W tym samym sezonie pobił też rekordy kraju na 5000 metrów i na milę; ten ostatni przetrwał ponad czterdzieści lat.

W 1977 roku ukończył Akademię Wychowania Fizycznego w Poznaniu, a w 1978 roku w Pradze po raz drugi został mistrzem Europy. Rok później zdobył wicemistrzostwo świata w biegach przełajowych. Dziesięć razy był mistrzem Polski — na przeszkodach, na 5000 metrów i w przełajach.

Największy bieg w jego życiu odbył się w Moskwie. Tanzańczyk Filbert Bayi narzucił szaleńcze tempo i uciekł rywalom na kilkadziesiąt metrów. Malinowski nie dał się ponieść nerwom — trzymał własne tempo, a na ostatnim okrążeniu dogonił i wyprzedził rywala, zdobywając złoty medal olimpijski.

Ten finisz, spokojny i zabójczo skuteczny zarazem, stał się jego wizytówką i jedną z najpiękniejszych chwil w historii polskiej lekkoatletyki.

Zmarł 27 września 1981 roku w Grudziądzu, w wieku 30 lat. Grudziądz nadał mu honorowe obywatelstwo, a jego imię nosi most na Wiśle, stadion i tramwaj.

Od 1982 roku rozgrywano memoriał jego imienia, a w Grudziądzu co roku odbywają się biegi uliczne, w których startują kolejne pokolenia biegaczy. Ma też swoją gwiazdę w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie.