0Złożono 0 kwiatów

BolesławPrus

1847 – 1912

„Kronikarz Warszawy, który w „Lalce” zmieścił cały świat — i zapisał w testamencie stypendia dla dzieci z biednych wsi.”

64lata życia
ok. 1100felietonów w „Kronikach tygodniowych”
30 latwakacji w Nałęczowie

Data urodzenia: 20 sierpnia 1847
Data śmierci: 19 maja 1912
Miejsce spoczynku: Cmentarz Powązkowski w Warszawie
Ostatnia aktualizacja: 14 września 2026

Życiorys

Urodzony: Hrubieszów, 20 sierpnia 1847
Prawdziwe nazwisko: Aleksander Głowacki
Zawód: pisarz, dziennikarz, felietonista
Znany z: „Lalka”, „Faraon”, „Placówka”, „Emancypantki”, „Kamizelka”
Pseudonim: od rodowego herbu Prus
Wykształcenie: Szkoła Główna w Warszawie (matematyka i fizyka)

Aleksander z Hrubieszowa
Bolesław Prus, a właściwie Aleksander Głowacki, urodził się 20 sierpnia 1847 roku w Hrubieszowie. Wcześnie stracił rodziców i wychowywali go krewni. Uczył się w Lublinie i w Kielcach, a jako szesnastolatek wziął udział w powstaniu styczniowym. Pseudonim Prus wziął od herbu swojej rodziny.
Matematyk, który został pisarzem
Studiował matematykę i fizykę w Szkole Głównej w Warszawie. Studiów nie skończył, ale przez całe życie uczył się sam — fizyki, filozofii, historii. Utrzymywał się z korepetycji i z pracy fizycznej, aż w 1872 roku zadebiutował w prasie.
Kroniki tygodniowe
Od 1875 roku przez ponad trzydzieści lat pisał „Kroniki tygodniowe” do „Kuriera Warszawskiego” — blisko 1100 felietonów o życiu miasta, nauce, szkole i zwykłych ludziach. Czytelnicy czekali na nie co tydzień, a Prus stał się kronikarzem Warszawy.
Równolegle powstawały nowele, które do dziś czyta się w szkołach: „Katarynka”, „Antek”, „Kamizelka”.
Przez ponad trzydzieści lat pisał co tydzień — blisko 1100 felietonów o Warszawie i jej mieszkańcach.
Lalka i Faraon
W 1886 roku wydał „Placówkę”, a w 1890 roku „Lalkę” — historię kupca Stanisława Wokulskiego i panny Izabeli Łęckiej, uważaną za jedną z najwybitniejszych polskich powieści. Potem przyszły „Emancypantki” i „Faraon”, powieść o władzy i wiedzy osadzona w starożytnym Egipcie.
Nałęczów
Przez trzydzieści lat, od 1882 roku, wyjeżdżał na wypoczynek do Nałęczowa, gdzie zaprzyjaźnił się ze Stefanem Żeromskim i był świadkiem na jego ślubie. Dziś działa tam muzeum jego imienia. Zmarł 19 maja 1912 roku w Warszawie, w wieku 64 lat. W testamencie ufundował stypendia dla zdolnych dzieci z ubogich rodzin wiejskich. Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim.