0Złożono 0 kwiatów

KazimierzGórski

1921 – 2006

„Piłka jest okrągła, a bramki są dwie.”

85lat życia
72mecze reprezentacji pod jego wodzą
41zwycięstw
1mecz w reprezentacji jako piłkarz

Data urodzenia: 2 marca 1921
Data śmierci: 23 maja 2006
Ostatnia aktualizacja: 14 września 2026

Życiorys

Urodzony: Lwów, 2 marca 1921
Zawód: trener piłkarski, wcześniej piłkarz Legii
Osiągnięcie: złoto olimpijskie 1972, trzecie miejsce na MŚ 1974, srebro 1976
Przydomki: „Sarenka” z czasów boiskowych, Trener Tysiąclecia
Grecja: mistrzostwa i puchary z Panathinaikosem i Olympiakosem
Funkcja: prezes PZPN, 1991–1995

Bogdanówka
Kazimierz Górski urodził się 2 marca 1921 roku we Lwowie, w dzielnicy Bogdanówka, jako najstarszy z siedmiorga rodzeństwa. Ojciec pracował w warsztatach kolejowych i powtarzał synowi, że lwowiak się nie poddaje — ta dewiza towarzyszyła mu przez całe życie.
Był drobny i zwinny, więc na boisku nazywano go „Sarenką”. Wzorem był dla niego Ernest Wilimowski, a piłkę kopał wszędzie, gdzie tylko się dało.
Piłkarz Legii
W 1937 roku zadebiutował w seniorskiej drużynie RKS Lwów. Po wojnie przeniósł się do Warszawy i przez osiem lat grał w Legii — w ekstraklasie strzelił 34 gole. W 1948 roku zagrał jedyny mecz w reprezentacji Polski, w Kopenhadze. W tym samym roku ożenił się z Marią; mieli syna Dariusza i córkę Urszulę.
Trener od podstaw
Po zakończeniu kariery zawodniczej został trenerem. Zaczynał od rezerw i młodzieży: prowadził reprezentację juniorów, Legię — z którą w 1960 roku zdobył wicemistrzostwo Polski — Lubliniankę i Gwardię, a potem kadrę do lat 23. Pod koniec 1970 roku został selekcjonerem reprezentacji Polski.
Złota drużyna
Pod jego wodzą Polacy zdobyli złoty medal olimpijski w Monachium w 1972 roku, w 1973 roku zremisowali na Wembley z Anglią, a w 1974 roku zajęli trzecie miejsce na mistrzostwach świata, wygrywając z Brazylią. W 1976 roku dołożyli srebro olimpijskie w Montrealu. W sumie poprowadził reprezentację w 72 meczach i wygrał 41 z nich.
Zapamiętano go jako człowieka spokojnego i mądrego, mistrza krótkich, trafnych powiedzeń. „Piłka jest okrągła, a bramki są dwie” czy „Tak się gra, jak przeciwnik pozwala” znają wszyscy kibice. Nazywano go Trenerem Tysiąclecia.
Piłka jest okrągła, a bramki są dwie.
Grecja i PZPN
Po 1976 roku przez niemal dekadę pracował w Grecji. Z Panathinaikosem i Olympiakosem zdobywał mistrzostwa i puchary kraju, a Grecy do dziś wspominają go z szacunkiem. W latach 1991–1995 był prezesem Polskiego Związku Piłki Nożnej, a potem jego honorowym prezesem. Napisał wspomnienia „Pół wieku z piłką”.
Zmarł 23 maja 2006 roku w Warszawie. Jego imię nosi Stadion Narodowy, przed którym stoi jego pomnik, a także Szkoła Trenerów PZPN i pociąg „Górski”. UEFA uhonorowała go Rubinowym Orderem Zasługi.