IgnacyŁukasiewicz

Ignacy Łukasiewicz urodził się 8 marca 1822 roku w Zadusznikach koło Mielca jako najmłodsze z pięciorga dzieci Apolonii i Józefa Łukasiewiczów. Rodzina nie była zamożna, więc już jako nastolatek zaczął praktykę w aptece w Łańcucie. Farmacja stała się jego zawodem i pasją.

Pracował w aptece Piotra Mikolascha we Lwowie. Tam razem z Janem Zehem badał ropę naftową, którą wtedy uważano za mało przydatną mazię. Na przełomie 1852 i 1853 roku udało im się oczyścić ją przez destylację i otrzymać naftę — paliwo, które paliło się jasno i równo.

W 1854 roku w Bóbrce koło Krosna założył pierwszą na świecie kopalnię ropy naftowej. Budował też rafinerie, m.in. w Ulaszowicach i Chorkówce. W 1877 roku doprowadził do powstania Galicyjskiego Towarzystwa Naftowego.

Zarobione pieniądze przeznaczał na szkoły, drogi, szpital i kasy pomocy dla robotników — mówiono o nim, że rozświetlał ludziom życie lampą i sercem. Zmarł 7 stycznia 1882 roku w Chorkówce, w wieku 59 lat. Spoczywa w Zręcinie. W Bóbrce od 1961 roku działa muzeum przemysłu naftowego jego imienia, w którym wciąż pracuje historyczny szyb.