JohannSebastian Bach

Johann Sebastian Bach urodził się 21 marca 1685 roku w Eisenach w Turyngii jako ósme dziecko miejskiego muzyka Johanna Ambrosiusa Bacha. W rodzinie Bachów muzykami byli prawie wszyscy — od pokoleń. Jako dziesięciolatek stracił oboje rodziców i zamieszkał u najstarszego brata, organisty, który uczył go gry na instrumentach klawiszowych.

Naukę kontynuował w Lüneburgu, a od 1703 roku pracował jako organista w Arnstadt i Mühlhausen. Słynął jako znakomity wirtuoz organów — zapraszano go do sprawdzania nowych instrumentów w całych Niemczech. Potem przez lata był muzykiem na dworze w Weimarze.

Od 1723 roku aż do końca życia był kantorem przy szkole św. Tomasza w Lipsku i odpowiadał za muzykę w najważniejszych miejskich świątyniach. Prowadził też studencki zespół Collegium Musicum. Napisał wtedy m.in. Mszę h-moll, „Wariacje Goldbergowskie” i dwa tomy „Das Wohltemperierte Klavier” — zbioru preludiów i fug, na którym uczą się kolejne pokolenia pianistów. Miał dwadzieścioro dzieci, a kilku jego synów zostało sławnymi kompozytorami.

Zmarł 28 lipca 1750 roku w Lipsku, w wieku 65 lat, pracując nad „Sztuką fugi”. Przez kolejne dziesięciolecia pamiętano go głównie jako organistę. Dopiero w 1829 roku dwudziestoletni Felix Mendelssohn poprowadził w Berlinie jedno z jego wielkich dzieł chóralnych i świat odkrył Bacha na nowo. Katalog jego utworów liczy ponad tysiąc pozycji.