0Złożono 0 kwiatów

AndrzejZaucha

1949 – 1991

„Krakowski głos, który swingował nawet wtedy, gdy śpiewał o smutku.”

42lata życia
8lat — tyle miał przy pierwszym występie
3medale mistrzostw Polski juniorów
20lat na scenie w 1989 roku

Data urodzenia: 12 stycznia 1949
Data śmierci: 10 października 1991
Ostatnia aktualizacja: 14 września 2026

Życiorys

Urodzony: Kraków, 12 stycznia 1949
Zawód: wokalista, saksofonista, perkusista, aktor
Znany z: „Byłaś serca biciem”, „C'est la vie – Paryż z pocztówki”
Zespoły: Dżamble, Anawa, Old Metropolitan Band
Sport: medalista mistrzostw Polski juniorów w kajakarstwie
Teatr: Teatr STU w Krakowie, od 1985
Wykształcenie: zecer, muzyk samouk

Pychowice i pierwsze bębny
Andrzej Zaucha urodził się 12 stycznia 1949 roku w Krakowie i dorastał w podkrakowskich Pychowicach. Muzykę miał w domu: ojciec grał na perkusji i śpiewał na zabawach, a wujek na trąbce.
Pierwszy raz wystąpił publicznie jako ośmiolatek, zastępując ojca za perkusją — i odtąd robił to coraz częściej. Śpiewał w chórze, grał na klarnecie, później także na saksofonie. Nigdy nie uczył się muzyki w szkole: był samoukiem z fenomenalną pamięcią muzyczną.
Pierwszy raz zagrał publicznie jako ośmiolatek — za perkusją w zespole ojca.
Kajakarz, który wybrał muzykę
Jako nastolatek był też obiecującym sportowcem. Grał w piłkę, pływał, a przede wszystkim startował w kajakarstwie — zdobył trzy medale mistrzostw Polski juniorów i trafił do kadry narodowej. Stanął przed wyborem między sportem a sceną i wybrał muzykę.
Po liceum, którego nie dokończył, zdobył zawód zecera w szkole poligraficznej. Grał na perkusji w amatorskim zespole Czarty, śpiewał w grupie Telstar, a od 1966 roku występował w krakowskich klubach studenckich. Wtedy zafascynował się muzyką Raya Charlesa i zmienił sposób śpiewania.
Dżamble, Anawa i jazz
W 1969 roku został wokalistą Dżambli — zespołu łączącego jazz, soul i rock. Z nimi wystąpił na festiwalu Jazz nad Odrą i nagrał płytę „Wołanie o słońce nad światem”. Potem śpiewał z Anawą, z którą w 1972 roku występował przy okazji igrzysk olimpijskich w Monachium.
Przez lata grał też w jazzowym Old Metropolitan Band, koncertował w Polsce i za granicą i spotykał się na scenie z Januszem Muniakiem, Zbigniewem Seifertem czy Tomaszem Stańką. Koledzy podziwiali go za to, że w studiu nagrywał piosenki za pierwszym podejściem.
Byłaś serca biciem
Karierę solową zaczął w 1980 roku, od musicalu „Pozłacany warkocz”. W 1983 roku ukazał się jego pierwszy album, z przebojowym duetem z Ewą Bem, a od 1985 roku był stałym gościem festiwalu w Opolu. „Byłaś serca biciem”, „C'est la vie – Paryż z pocztówki”, „Baw się lalkami” czy „Siódmy rok” znała cała Polska.
Od 1985 roku grał w krakowskim Teatrze STU, gdzie stworzył m.in. tytułową rolę w musicalu „Pan Twardowski”. Pojawiał się w filmach, użyczał głosu bohaterom kreskówek i zaśpiewał piosenkę do polskiej wersji „Gumisiów”. W 1989 roku świętował dwadzieścia lat na scenie koncertem w Filharmonii Krakowskiej, a sylwestra spędził, śpiewając w Sztokholmie.
W głębi duszy był samotnikiem, choć w towarzystwie był jego duszą.
Pamięć
Zmarł 10 października 1991 roku w Krakowie, w wieku 42 lat. W 2015 roku odsłonięto jego gwiazdę w Alei Gwiazd w Opolu.
Jego nagrania, pełne bluesowego rytmu i swobody, wracają dziś nie tylko w radiu, ale i w setach didżejów, a młodzi wokaliści chętnie sięgają po jego repertuar.