FryderykChopin

Fryderyk Chopin urodził się w Żelazowej Woli pod Warszawą; sam podawał jako datę urodzin 1 marca 1810 roku, choć w metryce zapisano 22 lutego. Jego ojciec, Mikołaj, przyjechał do Polski z Francji jako szesnastolatek i uczył języka francuskiego, a mama, Tekla Justyna, dbała o muzykę w domu. Jesienią 1810 roku rodzina przeniosła się do Warszawy.

Fryderyk dorastał z siostrami — Ludwiką, Izabelą i Emilią. Był dzieckiem wszechstronnie uzdolnionym: rysował karykatury, grał w domowym teatrzyku i świetnie naśladował innych, co po latach wspominali jego paryscy przyjaciele.

W 1829 roku dał dwa udane koncerty w Wiedniu, a w marcu 1830 roku pierwszy biletowany koncert w warszawskim Teatrze Wielkim. Tam też 11 października 1830 roku zagrał koncert pożegnalny. Na początku listopada wyjechał z Polski — jak się okazało, na zawsze.

Do Paryża przybył jesienią 1831 roku. Pierwszy koncert w salonie Pleyela, w lutym 1832 roku, był sensacją: prasa pisała o odrodzeniu muzyki fortepianowej. Szybko stał się jednym z najbardziej cenionych — i najdroższych — nauczycieli gry w mieście. Na lekcji potrafił przez pół godziny pracować nad jedną frazą.

Przyjaźnił się z Lisztem, Delacroix, Mickiewiczem i Norwidem. W 1836 roku zaręczył się z Marią Wodzińską, której zadedykował walc nazywany Pożegnalnym. Przez dziewięć lat był związany z pisarką George Sand; zimę 1838 roku spędzili na Majorce, gdzie ukończył cykl Preludiów op. 28, a lata w jej posiadłości w Nohant, gdzie powstawały jego najdojrzalsze dzieła.

W 1848 roku koncertował w Anglii i Szkocji; ostatni raz publicznie zagrał w Londynie. Zmarł 17 października 1849 roku w Paryżu i spoczął na cmentarzu Père-Lachaise.

Zgodnie z jego wolą serce kompozytora przewiozła do Warszawy siostra Ludwika — dziś spoczywa w kościele Świętego Krzyża. Od 1927 roku w Warszawie odbywa się Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny jego imienia, a mazurki, polonezy, nokturny i ballady należą do najczęściej granych utworów w historii muzyki.