LudwikZamenhof

Ludwik Zamenhof urodził się 15 grudnia 1859 roku w Białymstoku. Na ulicach jego miasta mówiono po polsku, rosyjsku, niemiecku i w jidysz, a ludzie często się nie rozumieli. Mały Ludwik marzył o języku, którym mogliby porozumieć się wszyscy — i jako gimnazjalista stworzył jego pierwszą wersję.

Studiował medycynę w Moskwie i w Warszawie, a okulistykę w Wiedniu. Został lekarzem okulistą i przez lata leczył w Warszawie ubogich pacjentów za niewielkie opłaty. Wieczorami pracował nad swoim językiem.

Zamenhof sam tłumaczył na esperanto wielkie dzieła, m.in. „Hamleta” i baśnie Andersena, żeby pokazać, że w nowym języku da się wyrazić wszystko. W 1905 roku we francuskim Boulogne-sur-Mer odbył się pierwszy Światowy Kongres Esperanta — ludzie z wielu krajów rozmawiali ze sobą bez tłumaczy. Otrzymał francuską Legię Honorową i wielokrotnie był nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla.

Zmarł 14 kwietnia 1917 roku w Warszawie, w wieku 57 lat. Spoczywa na cmentarzu przy ulicy Okopowej. Jego urodziny, 15 grudnia, esperantyści na całym świecie obchodzą jako Dzień Zamenhofa, a językiem, który stworzył, mówią dziś ludzie na wszystkich kontynentach.